|
Behnan KARA
BAKIŞ
behnankara@bilgigazetesi.com
KEŞKE Mİ? İYİ Kİ Mİ?
Dünya ne kadarda garip. Bazıları yanındakilerin kıymetini bilmiyor,
bazıları ise uzaktakini önemsiyor. Gözden ırak olan gönülden de uzak
olanın tam tersine belki de birinin yanında , yöresinde ve hatta gözü
önünde olmak zaman zaman aynı yerde bulunmanın verdiği rehavetle
ilgisizlik, yorgunluk ya da ne bileyim içine yerleşen yılların
alışkanlığına ya da belki çekilmezliğe dönüşüyor. En garibidir
birlikteliklerde yaşanan alışkanlıklar. Alışkanlıktır biri bir diğeri
için, mecburiyetidir bir nevi,ya da olması gereken ama ara sıra olmasa
da ne güzel olandır!... Ama alışmıştır ya artık….Yapacağı da bir şey
de yoktur.
Tüm hayatımızın % 90’ında süren bu alışkanlık zaman zaman gelecekteki
keşkeleri öyle bir biriktiriyor ki artık çentik atacak yer kalmıyor
yüreğinizde . Atacak yer kalmıyor da bunun farkına varabiliyor muyuz
sizce? HAYIR… Bunu ne zaman anlayacağımızda hepimizin bildiği gibi o
malum zaman…. O insanı kaybettiğimizde ancak. Sonra yüreğinizden kopup
gelen o kelimeler dökülüyor dudaklarınızdan KEŞKE….
Keşke babama söylemeseydim o sözü…
Keşke burada olmasaydım
Keşke tanımasaydım onu…
Keşke gitmeseydim…
Keşke o okulda olmasaydım
Keşke dönmeseydim bu şehre…
Keşke… Keşke… Keşke…
Oysa Can Dündar ne güzel demiş bir yazısında "Keşke"nin panzehiri "iyi
ki"dir.
İlki ne kadar pısırıksa, ikinci o denli yiğittir.
"Keşke"li cümlelerde nasıl yaşanmamışlığın, yarım kalmışlığın o ezik
tuzu kuruluğu varsa, "iyi ki"lilerde de göze alabilmişliğin, riske
girebilmişliğin, tadına varabilmişliğin mağrur yaraları kanar….
"Keşke"cilerin hayatı, kasvetli bir pişmanlıklar mezarlığıdır.
"İyi ki" öyle mi ya!...
Onda, yara bere içinde de olsa, yana yana, ama doyasıya yaşamış
olmanın iç huzuru ve haklı gururu haykırır.
İyi ki sevmişim onu…
İyi ki buradayım…
İyi ki tanımışım o güzel dostu…
İyi ki evlenmişim onunla..
İyi ki doğurmuşum sizi…
İyi ki ailem sizsiniz…
İyi ki bu mesleği seçmişim
İyi ki… İyi ki… İyi ki…
Haykırabiliyor muyuz? İyi ki evet İyi ki.. diyebiliyor muyuz? Bir
sorun bugün kendinize. Hangisi fazla hayatımızda, hangisi çok . Bin
pişman olup dostluğa, aşka, hayata, annemize, babamıza, sevgimize,
çocuklarımıza dair yaşadığımız Keşkeleri…
Sonra bir de o inanılmaz ve anlatılmaz tat da yaşanan iyi ki’leri…
Hayatınızda keşkelere yer vermemeniz ve iyi ki’lerin o anlatılmaz
güzelliğini yaşamanız dileğiyle……
|